MvR 1 heeft afgelopen zaterdagavond ook de 2e wedstrijd van 2018 gewonnen en ook dit keer hoefden de geelzwarten geen tegentreffer te incasseren.

Wie uit deze inleiding zou concluderen dat het allemaal van een leien dakje loopt en tegenstanders spelenderwijs aan de kant worden gezet, heeft het helaas mis. Want net als tegen laagvlieger Terborg was het  tegen degradatiekandidaat Zeddam/St Joris een moeizaam gevecht dat we pas 10 minuten voor het eind in ons voordeel wisten te beslechten.

Natuurlijk lag het grotendeels aan onszelf dat het zaterdag zo lang spannend bleef. Het baltempo lag te laag daarnaast werd er bij tijd en wijle erg slordig gespeeld. Maar we zouden de tegenstander tekort doen door de schuld alleen bij onszelf te zoeken. Zeddam/St Joris speelde met veel inzet en met name in de 2e helft was het verschil op de ranglijst amper zichtbaar binnen de lijnen.

Gelukkig konden we ook dit keer vertrouwen op een sterke defensie. Slechts 2 tegendoelpunten uit 12 wedstrijden. Er zijn er denk ik niet veel die ons dat nadoen. Voordeel hiervan is dat je zelf aan een doelpunt genoeg hebt voor de 3 punten. Dit keer was het Mick die deze rond de 80e minuut, met een flinke knal in de linker bovenhoek, voor zijn rekening nam.

Zes punten uit 2 wedstrijden, terwijl het spel matig was. Dat beloofd wat wanneer we de komende tijd ook nog eens beter gaan voetballen. Te beginnen op 18 februari thuis tegen sv Loil en de week daarop wederom op de Boshoek tegen SDZZ.

Ik kan haast niet wachten,

Uw verslaggever ter plekke…