vv Doetinchem 1 – MvR 1    4-1

Na op de kop af 301 dagen (MvR 1 – Gendringen 1:  3-4) zonder competitienederlaag weet ons 1e elftal weer wat verliezen is.

Gezegd dient te worden dat er op de nederlaag helemaal niets viel af te dingen. Doetinchem was ons vanaf de aftrap op alle fronten de baas en feitelijk mochten we de handen dichtknijpen dat na amper een kwartier voetballen de schade beperkt was gebleven tot een 3-0 achterstand. Daarna herpakten we ons enigszins maar kregen we, na een snelle uitval ook nog eens de 4-0 voor de kiezen. Gelukkig wist Marc, na een indrukwekkende solo, de stand nog voor de rust een iets dragelijker aanzien te geven.

Na de pauze speelde de wedstrijd zich voornamelijk af op de helft van de tegenstander.  Maar behalve wat gevaarlijke momenten en halve kansen, leverde dat niets op. Blijkbaar had de scheidsrechter, waar verder niet veel op aan te merken viel, het wel goed naar zijn zin want voor de rest was er zowel aan Doetinchemse- als onze kant, helemaal niemand die zat te wachten op de 10 minuten blessuretijd die hij bijtrok.

Natuurlijk kwam de nederlaag hard aan bij spelers, technische staf en de in grote getalen meegereisde supporters maar we moeten het ook niet erger maken dan het is. Weinigen zullen de illusie hebben gehad dat we deze competitie ongeslagen door zouden komen en als onze jongens er ook nog eens van hebben geleerd dat je er vanaf de 1e minuut dient te staan als je bovenaan mee wilt doen, is deze les, al was het een dure, niets voor niets geweest.

Daar komt nog bij; De vorige keer dat we een uitwedstrijd met 4-1 verloren, was uit tegen GVA uit Doornenburg…  Meer hoef ik denk ik niet te zeggen….

Uw verslaggever ter plekke,

Foto: Ondanks veel inzet kon ook Hannes geen poten breken in Doetinchem. (Foto: De Gelderlander)