Na vorige week te zijn afgedroogd door Doetinchem mochten we vandaag uit naar SML. Deze ploeg vorig jaar gedegradeerd uit de tweede klasse heeft nog niet zijn draai gevonden. Van te voren spraken we de hoop uit om er een puntje te pakken en als het drie gestolen punten zouden zijn hadden we er ook geen moeite mee.

Dan de wedstrijd, om maar met de deur in huis te vallen, vanaf het begin werd MvR met de rug tegen de goal aangeduwd. Om de verhoudingen statistisch weer te geven in de 1e helft, SML 73% balbezit wij de rest 27%. Echter met dit vele balbezit werd niet al te veel gedaan, balletje werd rond gespeeld en nog eens rond gespeeld en tot echt doeltreffende acties kwam het in de eerste helft maar sporadisch.

In de pauze waar we werden verwend met twee goals van Feijenoord waren de meegereisde supporters het wel eens. Geen schijn van kans voor MvR en het wachten was dan ook tot dat SML zou toe slaan.

Dat eerdergenoemde statistiek maar een koud gegeven is waar je eigenlijk niets mee kunt bleek maar weer eens in de 2e helft. Nadat SML verschillende doelpogingen had gedaan die of naast, over of uitstekend gered werden door Richard Fierkens sloegen we zelf toe. Goed doorzetten op het middenveld zorgde ervoor dat de bal terecht kwam bij Danny Evers. De gehele wedstrijd zat onze frĂȘle buitenspeler niet echt in de wedstrijd, tot dat ene moment waar hij zijn onmiskenbare klasse liet zien. Op snelheid legde hij twee verdedigers in de luren en ging alleen op de doelman af die hem middels een overtreding binnen de 16 meter wist te stoppen. Je zou zeggen pingel en rode kaart, alleen de scheidsrechter was mild en de SML goalie kwam er met een geel kaartje bekaaid vanaf. Na een staredown tussen Leander en de SML keeper wist onze aanvoerder de rust te bewaren en scoorde koeltjes de 0-1. Daarna was het nog een 15 minuten met de billen tegen elkaar waarin het voor ons een genot was om te zien hoe SML de vele kansen wist te verprutsen.

Toen na 95 minuten werd afgefloten knepen we elkaar nog eens in de arm en ja het stond echt op het scorebord, 0-1 en gestolen of niet toch weer 3 puntjes in de pocket. Moraal van het verhaal, de kat wint het niet altijd van de muis, door hard te werken en iets voor elkaar over te hebben kun je heel wat bereiken.

Persoonlijk zou ik zeggen dit smaakt na meer, zondag a.s. wacht op de Boshoek alweer VVO die hun thuiswedstrijd tegen Ruurlo wisten te winnen en inmiddels met 14 punten op de 7e plaats staan. Wie weet wat er nu weer in het vat zit, hoe dan ook, ik kan bijna niet wachten.

Uw verslaggever ter plekke