Na de trainersperikelen vorige week trad ons 1e elftal fris en fruitig en vol ambitie aan op een zomerse Boshoek. Er was door Chris/Raymond iets gesleuteld aan het elftal, waar Kees op het middenveld was geposteerd en Stan vanuit de basis mocht starten op de voorstoppersplek. In Rheden mochten we er een tijdje aan ruiken om vervolgens met 3-1 te verliezen. De in groten getale op gekomen supporters waren dan ook benieuwd in hoeverre we thuis hiervan geleerd hadden.

De eerste helft gaf een MvR te zien dat er vol voor wilde gaan. De energie die er in het spel werd gelegd was zo hoog dat het qua nauwkeurige passing nog weleens misging. Neem daarbij dat de spelers van Rheden goed gepositioneerd stonden en fysiek een stuk sterker waren en daarmee de zaak dus redelijk controleerden. Toch kwam de 0-1 rond de 25e minuut enigszins uit de lucht vallen. Balverlies op eigen helft zorgde dat hun speler op kon stomen en het doel onder vuur mocht nemen. Jesper redde vervolgens en Kees dacht te kunnen uitverdedigen waar hun aanvaller andere plannen had en gretig scoorde.

In de rust waren we het er wel over eens, er zat tenminste weer spirit in het spel en zeker was dat we niet hoefden te verliezen.

Met een wissel op de rechtsback positie (Tjort voor Jeroen) trokken de geel-zwarten direct het spel naar zich toe. Er werd volle bak op de aanval gespeeld en Rheden had moeite op de warme ondergrond het conditioneel bij te benen. Terecht trokken we de stand dan ook gelijk; Kees werd de diepte in gesteurd en aarzelde in de 16 meter niet om steenhard uit te halen. De boomlange doelman van Rheden kon er alleen maar naar kijken hoe de bal vanaf links in de rechterbovenhoek vloog, 1-1. Sinds lange tijd weer eens de blijdschap gezien bij de spelers over het maken van een doelpunt. Daarna kregen we nogal wat kansjes die voortkwamen uit goed spel. Na goed doorzetten van Aylin konden we de doelman tot op drie keer toe niet passeren. In de resterende 15 minuten viel de wedstrijd een beetje in het slot.  Ware het niet dat Marc keurig netjes achter zijn verdediger blijvend nog een keer wist aan te zetten. Beheerst werd de bal onder de doelman geschoven, de scheids wees na het midden en alles wat geel-zwart was stond op de banken. De grensrechter van Rheden dacht hier anders over en op zijn advies werd het doelpunt afgekeurd.

Helaas want op basis van de tweede helft was winst terecht geweest. Toch blijft handhaving het ultieme doel en zeker mogelijk. Met thuiswedstrijden tegen Vios en Ruurlo houden we alles in eigen hand en wie weet kunnen we tegen VVO en SML nog een paar puntjes stelen. Rest mij nog de met een ambulance afgevoerde speler van Rheden een goed herstel te wensen.

Zondag VVO uit een tegenstander uit de subtop maar toch ik kan bijna niet wachten.

Uw verslaggever ter plekke