Afgelopen zondag stond de thuiswedstrijd tegen VIOS Beltrum op het programma. Een ontmoeting met grote belangen; in het slechtste scenario, bij een nederlaag, zouden we de rode lantaarn overnemen van Gendringen. Als het mee zou zitten, bij een overwinning, zou rechtstreekse degradatie van de baan zijn.
 
Die grote belangen waren vanaf de aftrap duidelijk zichtbaar. Aan strijdlust ontbrak het niet bij beide teams maar mooie combinaties waren net zo zeldzaam als niet door buxusmot aangetaste buxushagen. Uitgespeelde kansen vielen er dan ook nauwelijks te noteren en die paar die er waren, werden vakkundig om zeep geholpen.
 
In de rust waren de beste stuurlui in onze kantine het er over eens; dit zou wel eens uit kunnen draaien op een partij waarbij de gelukkigste met de punten gaat lopen. Bij soortgelijke wedstrijden de afgelopen weken, trokken wij telkens aan het kortste eind, hopelijk zou vrouwe Fortuna ons dit keer wel goed gezind zijn.
 
Het eerste kwartier na de rust liet een spelbeeld gelijk aan dat van voor de thee zien. Maar toen was daar opeens A-junior, groot talent en rechtsbuiten, Jort. Nota bene voor het eerst in de basis, die het snelst reageerde door bij een onoverzichtelijke situatie de 1-0 binnen te tikken.
 
Daarna begon een half uur van nagelbijten voor de MvR supporters. VIOS Beltrum probeerde met verre halen hun lange spits te bereiken. Mede dankzij goed keeperswerk van Jesper Giesen (ook A-junior) bleven we overeind. Jammer dat wij zelf de mogelijkheden om de partij vroegtijdig, definitief op slot te gooien lieten liggen.
 
Het eindsignaal van de scheidsrechter die een goede pot vlot en de kaarten op zak hield, klonk dan ook als muziek in de oren voor al wat MvR een warm hart toe droeg. Zeker toen even later het nieuws doorsijpelde dat Grol zijn sportieve plicht had gedaan waardoor Gendringen het volgend jaar in de 4e klasse mag proberen en wij de kans krijgen om via de nacompetitie het vege lijf te redden.
 
Rest mij nog onze zeer jeugdige spelersgroep (gemiddeld 21,1 jr.) en de technische staf te complimenteren met de inzet en beleving die zij de afgelopen weken tentoonspreiden. Als we deze lijn zondag a.s. en tijdens de nacompetitie door kunnen trekken (en wie twijfelt daaraan..) kon het nog wel eens een leuk toetje worden.
Ik kan dan ook haast niet wachten,
Uw verslaggever ter plekke.
 
De fotograaf uit Beltrum bedanken we voor de mooie foto!